Witaj! Rejestracja

ZABAWY USPOKAJAJĄCE


Rozpoznaj, kto to
Jednemu uczestnikowi zawiązujemy oczy. Grupa siada lub stoi w kręgu. "Niewidzący" przekręca się trzy razy wokół własnej osi, podchodzi do którejś z siedzących osób i poprzez jej dotykanie odgadnąć, kim ona jest. Jeżeli wymieni prawidłowe imię, obaj uczestnicy zamie-
niają się rolami. W przeciwnym wypadku rozpoznający ponawia próbę.
Wędrujący balon
Grupa siedzi naprzeciwko siebie na podłodze w dwóch rzędach, tak blisko siebie, aby można było dotknąć się stopami. Pomiędzy stopy pierwszej pary wkładamy nadmuchany balon. Musi on teraz przewędrować przez cały szereg, nie upadając przy tym na podłogę. Zabawa będzie o wiele lepiej przebiegała, gdy wszyscy zdejmą buty.
Cicha opowieść
Wszyscy uczestnicy siadają przy stole lub w ławkach. Prowadzący opowiada historyjkę, a dzieci dodają do niej odgłosy, stukając palcami albo wydając różne dźwięki: "Kropi deszcz. Z rynny na dachu spływają kropelki. Myszka wystawiła głowę ze swojej norki i porusza noskiem, wyłapując dolatujące do niej zapachy. Biegnie szybko, do domku, gdzie wyczuła jedzenie. Tam sprawnie rozłupuje znalezione ziarenko słonecznika. Widzi to kot. Miękkimi krokami podkrada się bliżej. Myszka chrupie ziarenko swoimi ostrymi ząbkami. Nagle
przejeżdża obok rowerzysta. Słychać jego dynamo. Myszka odwraca się, zauważa kota i biegnie małymi kroczkami do norki. Kot wraca miękko i posuwiście na swoje legowisko. Układa się na nim i woła głośno: Miau!"
Zaśnij, obudź się
Dzieci siedzą przy stołach. Dla każdego z tych stołów ustalony zostaje czarodziejski dźwięk, Może to być: brzęk pęku kluczy, uderzenie w trójkąt, itp. Dzieci kładą ramiona na stole i chowają w nich swoje twarze po czym budzą się po cichu po usłyszeniu swojego dżwięku.
Dla starszych dzieci można podać wersję z robotami. Przebudzanie się następuje stopniowo, takimi ruchami, jakie wykonują roboty.
Tworzenie form
Długi sznur związany zostaje tak, by można było z niego utworzyć duży okrąg. Wszyscy uczestnicy przytrzymują go mocno obiema rękami. Na zawołanie dzieci tworzą: kwadrat, prostokąt owal, trójkąt, gwiazda pięcioramienna, łuk księżyca, koło itd.
Zupa czarownic
Wszyscy uczestnicy siedzą w kole. W środku ustawiamy umowny kocioł. Jedna osoba jest wiedźmą, która chodzi wkoło kotła mówiąc: "Zupa czarownic, zupa czarownic, co wkładam do środka? I pokazuje na jedno z dzieci. Wskazana osoba wymienia jakiś obrzydliwy składnik, np. nogi pajęcze! Podchodzi do kotła i wrzuca do niego w formie pantomimy podaną rzecz. Następnie do kotła wpada nowy składnik. Teraz czarownica woła: kotle przemieszaj się! Dzieci mrucząc wymieniają kolejno składniki które wpadły do kotła, po czym zabawa trwa dalej.
Usłysz mnie i znajdź mnie
Dla każdego uczestnika przygotowana zostaje karteczka z imieniem. Wszyscy dzielą się na dwie grupy: "niewidzących" i "siedzących". Karteczki siedzących zostają przemieszane. Każdy niewidzący losuje jedną z nich. Tę osobę musi odnaleźć w trakcie zabawy. Niewidzącym zawiązujemy oczy, a siedzący rozpraszają się po całym pomieszczeniu i siada-
Ją na podłodze. Nie wolno im opuszczać już raz wybranego miejsca. Niewidzący wołają po kolei imiona uczestników, których muszą odszukać. Ci odpowiadają krótko TUTAJ. W czasie zabawy niewidzącym wolno jeszcze 2 razy wywołać imię. Jeśli niewidzący odnalazł swojego siedzącego przechodzą pod ścianę. Kiedy już wszyscy siedzący zostali odszukani następuje zamiana ról.
Głowa, barki, kolano i stopa
Dzieci dobierają się parami i siadają naprzeciwko siebie, tak blisko, by ich kolana stykały się ze sobą. Dotykają one palcami wymienionych w wierszyku części ciała-po raz pierwszy u siebie, po raz drugi u kolegi i tak wciąż na zmianę. Stopniowo przyśpieszamy tempo.
Głowa, barki, kolano i stopa,
Kolano i stopa,
Głowa, barki, kolano i stopa,
Kolano i stopa,
Oczy, uszy, nos,
Oczy, uszy, nos,
Głowa, barki, kolano i stopa. (Dla urozmaicenia można zmieniać partnerów.
Krąg balonów
Grupę dzielimy na 2 drużyny. Prowadzący wsuwa pomiędzy głowy dzieci po jednym nadmuchanym balonie. Następnie każdy chwyta za plecami sąsiada dłonie następnego kolegi. Grupy próbują chodzić drobnymi kroczkami powoli i coraz szybciej. To koło ,w którym balon upadnie jako pierwszy, przegrywa zabawę.
Stos zapałek (dla małych grup)
Każdy uczestnik otrzymuje co najmniej po dziesięć zapałek. Puste pudełko po zapałkach ustawiamy bokiem pośrodku stołu. Wszyscy po kolei układają po jednej zapałce na pudełku. Jeżeli ktoś zrzuci zapałki musi je pozbierać i przechodzą na jego własność. Zwycięzcą zostaje ten, kto pierwszy pozbędzie się swoich zapałek. Dla młodszych dzieci stawiamy pudełko poziomo. Można również dzieciom pudełka pełne zapałek aby każdy z nich układał swój stos.
Dopasuj buty
Dwoje lub troje dzieci wychodzą z pomieszczenia. Wszyscy pozostali uczestnicy zdejmują swoje buty i ustawiają je w różnych miejscach, osobno prawy, osobno lewy. Szukający mają za zadanie ponownie zestawić pary butów i odnieść je swoim właścicielom
Sztafeta zapałek
Grupa zostaje podzielona na dwie drużyny tej samej wielkości, które siedzą naprzeciwko siebie. Każdy uczestnik otrzymuje dwie zapałki jako narzędzie do podtrzymywania Pałeczki sztafetowej(zapałki). Na znak prowadzącego, pierwszy uczestnik w każdym rzędzie podnosi zapałkę szczypcami i podaje ją sąsiadowi. Zapałka wkładana jest na koniec do pudełka. Wygrywa ta drużyna, która pierwsza przetransportuje zapałki z jednego do drugiego pudełka.
Pod kocem
Jeden uczestnik wychodzi za drzwi, a jakieś dziecko zostaje okryte kocem lub prześcieradłem. Zgadujący musi teraz odpowiedzieć kto się znajduje pod tym przykryciem. Jeśli dzieci mają stałe miejsca, powinni się nimi wcześniej pozamieniać. Jeżeli podane zostanie prawidłowe imię, dziecko wychodzi spod koca, a zastępuje go inne.

W sieci
Zabawa ta nadaje się do bliższego poznania się raczej w niewielkiej grupie. Grupa siada po turecku. Prowadzący zaczyna zabawę, przedstawia się i opowiada krótko o sobie. Potem rzuca kłębek wełny do kogoś innego. Pozostali postępują tak samo. Następnie kłębek wraca z powrotem: ostatnia osoba rzuca go do swojego poprzednika i opowiada co z jego słów zapamiętała.
Układanie słów
Zabawę tą najlepiej przeprowadzać w parach lub małych grupach. Pierwszy uczestnik układa z zapałek dowolną literę. Następna osoba układa kolejną przy czym nikt nie wie, o jakim słowie każdy myśli.
Zamiana miejsc
Uczestnicy siedzą w małych grupkach przy stołach. Każdemu z tych stołów przyznawany jest określony kolor lub np. nazwa zwierząt. Osoby siedzące przy danym stole otrzymują numerek, od jednego do cyfry odpowiadającej ilości dzieci przy stole. Dowolne dziecko rozpoczyna zabawę: "Zamieniam się miejscami z numerem 2 ze stołu zielonego! "W taki sposób zabawa toczy się dalej, aż wszyscy będą siedzieli przy zupełnie innym stole niż na początku.
Posłuchaj co mówi balon
Grupa zostaje podzielona na pary, które walczą przeciwko sobie. Jedna osoba siedzi na krześle z kartką długopisem. Drugie dziecko biegnie do prowadzącego, który pokazuje mu jakieś zapisane słowo, wraca do partnera i szepta mu ten wyraz trzymając usta przy balonie. Siedzący zapisuje usłyszany wyraz na kartce, a partner biegnie ponownie po następny wyraz. Wygrywa ta para, która jako pierwsza zapisała prawidłowo 10 słów.

GRY I ZABAWY DYDAKTYCZNE
Daj fant (artykulacja dźwięków)
Zabawa przebiega w ten sposób, że nauczycielka rzuca piłką do wybranego dziecka i podaje odpowiedni wyraz. Dziecko odrzuca jej piłkę, wypowiadając stosowny wyraz zgodnie z ustalona wcześniej zasadą. Wyrazy te powinny mieć logiczny związek Komu się nie uda daje fant.
Przykłady:
cz, sz, ż r
cukierek czekolada pokrywka garnek
cebula czosnek krem tort
cytryna czereśnia ryba rak
stół szafa kurczak kura
sweter szalik narty góry
spodnie szelki zeszyt tornister
sosna szyszka bułka rogal
Skarby z lamusa (doskonalenie zmysłów)
Wybrane dziecko zbliża się do zamkniętego kufra, zamyka oczy, wkłada ręce do środka i wybiera jedną rzecz. Dotykiem rozpoznaje, co to jest, mówi nazwę i pokazuje przedmiot. Jeśli rozpoznanie było prawidłowe, odchodzi ze skarbem na miejsce. A jeśli nie- skarb wraca do kosza. Prowadząca umieszcza go na dnie. Kolejne dziecko postępuje tak samo. Po zakończonej zabawie można urządzić wystawę staroci dla dzieci i rodziców.
Czapka niewidka
Czapkę niewidkę można wykonać z kartonu lub krepiny. Nauczycielka pokazuje dzieciom drobne zabawki i przedmioty, których nazwy wymieniają. Dzieci starają się zapamiętać, co i gdzie jest na stole. Dzieci zamykają oczy i pochylają głowy do kolan, a prowadząca nakrywa czapką 1 przedmiot. To dziecko, które pierwsze wymieni nazwę ukrytego przedmiotu zdobywa punkt , po czym zabawa przebiega jak poprzednio. Po kilku powtórzeniach należy zmienić układ przedmiotów oraz dodać kilka nowych. Wygrywa to dziecko, które zdobyło najwięcej punktów. Jeżeli jest wielu chętnych do odgadnięcia, to mówią odpowiedzi na ucho. Asortyment do zabawy może być dobierany tematycznie: owoce, warzywa, zwierzęta domowe itp. Inna wersja tej zabawy polega na tym, że dzieci z zawiązanymi oczyma próbują po kawałku wcześniej przygotowanych warzyw i owoców rozpoznając ich nazwy.
Moje uszy słuchajcie
Grupka dzieci siedzi po jednej stronie zsuniętych stolików. Każde ma kilka 10-12 obrazków ,których nazwa zawiera 3,4,5, i 6 głosek. Na wprost dzieci leżą 4 kartki ze zbiorem symboli od 3 do 6 elementów. Wychowawca uderza w bębenek 3,4,5 lub 6 razy. Dzieci słuchają sygnałów, przeliczają je i szukają wśród obrazków takiego, który ma liczbę głosek zgodną z usłyszaną liczbą dźwięków. Pierwszy, kto zgłosi odpowiedź, kładzie obrazek na karcie z odpowiednią liczbą symboli. Zabawę powtarza się tyle razy, aż jeden z uczestników wyłoży wszystkie obrazki.
Co robi czarodziej (analiza i synteza słuchowa )
Nauczycielka opisuje przedmiot, który ma w nazwie 2 jednakowe głoski. Jedno z dzieci jest czarodziejem ukrytym za parawanikiem. Posiada ono obrazki do przygotowanych przez prowadzącą zagadek. Nauczycielka mówi zagadkę, wybrane dziecko odpowiada podając także głoskę , która wystąpiła w odpowiedzi podwójnie. Po odpowiedzi czarodziej pokazuje obrazek, wręczając go odpowiadającemu lub w razie złej odpowiedzi zabierając go do siebie.
Przykłady kilku zagadek
1. Roślina doniczkowa - ma kolce. 9. Przedmiot, służy do jedzenia.
2. Podłużne smaczne ciastko. 10. Pyszne ciasto urodzinowe.
3. Bardzo kochana. 11. Pojazd na dwóch kółkach.
4. Ulubiona zabawka dziewczynek. 12. Jest w każdym mieszkaniu, chętnie
5. Wysokie drzewo, rośnie w lesie. przez nie patrzymy.
6. Wesoły ptak leśny, na głowie ma czubek. 13.Kolorowy ptak.
7. Żółty, kwaśny owoc.
8. Aparat z dzwonkiem i tarczą.


Tropiciele śladów (analiza i synteza wzrokowa )
W zabawie mogą wziąć udział np. 3 zespoły 2-4 osobowe. Każdy zespół ma przed sobą arkusz szarego papieru na którym obrysowane są kształty 8-10 przedmiotów (ten sam przedmiot nie może być odrysowany 2 razy).Przedmioty, których kształty zostały obryso- wane są zgromadzone na stoliku. Na początku zabawy kartony są odwrócone rysunkami do spodu. Uczestnicy każdego z zespołów na sygnał odwracają karton i oglądają narysowane na nich ślady. Biegną do stolika, aby przynieść przedmioty , których kształt według ich oceny wzrokowej, jest narysowany na kartonie. Przymierzają przedmioty do śladów. Te które nie pasują, odnoszą na stolik i szukają właściwych. Wygrywa ten zespół, który najszybciej wytropił wszystkie ślady. Przy powtórzeniu wymienia się kartony między zespołami i zaba- wa rozpoczyna się na nowo. Chcąc utrudnić zadanie, prowadząca dokłada niepostrzeżenie 2,3 przedmioty, które nie są obrysowane. Wygrywa ten zespół, który trzykrotnie wykonał zada- nie jako pierwszy.
Na ryby lub na grzyby
Do zabawy przygotowujemy 4 duże obrazki (np. z kalendarzy) przedstawiające las, morze, jezioro, góry. Obrazki rozcinamy na 10 lub 20 części w zależności od wieku dzieci. Uczestników dzielimy na 4 zespoły. Prowadząca zapowiada, że każdy zespół powędruje na wycieczkę w inne miejsce: do lasu, nad morze, w góry, nad jezioro, ale o tym, dokąd, który zespół się uda, dowie się po ułożeniu z części obrazka. Po wylosowaniu pudełek, zespoły na sygnał układają obrazki. Wygrywa ta grupa, która jako pierwsza ułoży obrazek. Gdy już wszystkie zespoły wykonają zadanie, ich członkowie opowiadają, jak można spędzić czas na wycieczce w miejscu do którego się wybierają. Zabawę można powtórzyć, wymieniając między zespołami części rozciętych obrazków lub zaproponować jej trudniejszą wersję.
Z pomieszanych części obrazków zespoły mają za zadanie wyszukać swoje by ułożyć je poprawnie i szybko w całość.
Kto to-co to?
Dowolna liczba dzieci stoi w kole lub rzędzie. Nauczycielka ma dużą piłkę, którą rzuca do wybranego dziecka, podając czasownik w bezokoliczniku. Jeśli uczestnik zabawy chwyci piłkę, odpowiada, kto daną czynność wykonuje, podając rzeczownik w połączeniu z czasownikiem. Gdy poda poprawną odpowiedź, bierze z kosza papierową piłeczkę gdy odpowiedź jest błędna-odkłada do kosza jedną z posiadanych już piłek. Np. malować-malarz Maluje obraz ; uczyć-Ania uczy się czytać itd. Dla urozmaicenia zabawy można podawać pojęcia o charakterze ogólnym, do którego dziecko dobiera konkret należący do tej grupy pojęciowej: owoc-jabłko, kwiat-mak, grzyb-rydz, i

ZABAWY PRZECIWDZIAŁAJĄCE AGRESJI
Kiedy jestem wściekły Grupa siedzi w kole. Dzieci wypowiadają po kolei swoje imiona i pokazują, co robią, kiedy są wściekłe.
Mowa ciała Każde dziecko otrzymuje karteczkę, na której jest zapisany jakiś stan emocjonalny, który musi pokazać. Po każdej demonstracji dzieci próbują zgadnąć, jakie uczucie miało zostać wyrażone.
Malowanie uczuć Dzieci malują uczucia, które je ogarniają, gdy tracą panowanie nad sobą. W trakcie pracy dzieci opowiadają o tym co przeżywają, a nauczyciel doradza im jak można rozwiązywać takie sytuacje.
Dziura w murze
Uczestników dzielimy na grupy liczące po pięcioro dzieci. Czworo tworzy mur, piąte usiłuje przedostać się przez przeszkodę, choć nie zawsze się im to uda. Po zabawie dzieci rozma- wiają o swoich odczuciach.
Wściekły jak dzikie zwierzę
Dzieci otrzymują zadanie: Wyobraź sobie, że jesteś zwierzęciem. Jakie zwierzę wybierasz? przeobraź się w nie. Jesteś spokojny, łagodny i nie myślisz o niczym złym. Aż nagle pojawia się jakieś inne zwierzę, z którym kiedyś bardzo się kłóciłeś i na które jesteś jeszcze wściekły.
Każde dziecko maluje dalszy przebiegtej opowieści słownie lub plastycznie. Wszystkie obrazki zostają wywieszone i omówione.
Start rakiety
Dzieci bębnią palcami po blacie stołu, najpierw cicho i powoli, a potem coraz głośniej i szybciej; uderzają płaskimi dłońmi o stół albo klaszczą coraz głośniej; tupią nogami cicho i powoli, a potem coraz głośniej; cicho naśladują brzęczenie owadów, przechodzące aż do
głośnego wrzasku; dzieci wstają z miejsc, wyrzucają z głośnym wrzaskiem ramiona do góry- rakieta wystartowała. Powoli dzieci siadają. Słychać ciche brzęczenie owadów, które,również cichnie - rakieta znika za chmurami.
Wypuszczanie powietrza
Rozdajemy uczestnikom balony, które zostają napompowane. Dzieci próbują doprowadzić do ich pęknięcia poprzez siadanie na nich.
Papierowa wojna
Dzielimy dzieci na dwie grupy. Każda zaznacza sobie takie samo pole walki. Na gwizdek każde dziecko zaczyna sobie formować z papieru kule i obrzucać się nimi nawzajem. Dzieci podnoszą kule i walka trwa dalej.
Grupowy obrazek
Każde dziecko na kartce z bloku maluje podany przez nauczyciela temat. Po krótkim czasie, na sygnał każde dziecko przekazuje kartkę sąsiadowi. Ten dodaje do obrazka kolejne detale.Na koniec prac zostają omówione i wywieszone na ścianie.
Jestem, potrafię, mam
Przylepiamy dzieciom na plecach kartki na których zostały napisane jeden pod drugim trzy początki zdań:
-JESTEM... -POTRAFIĘ... -MAM...
Wszyscy biorą do ręki długopisy, chodzą po całym pomieszczeniu, uzupełniając sobie nawzajem te trzy zdania pozytywnymi uwagami, które rzeczywiście pasują do danego uczestnika. Kiedy wszystkie kartki zostają uzupełnione, dzieci zdejmują kartki ze swoich pleców i czytają co inni myślą na ich temat. Na koniec dzieci opowiadają jak czuły się w trakcie chodzenia?, jak czują się teraz?.

ZABAWY I GRY DRAMOWE
Berek- haczyk
Dzieci stoją w parach złączone jak haczyki. Jedno dziecko nie ma pary. To dziecko podchodzi do wybranej pary i przyczepia się. Osoba z pary, która znalazła się na drugim końcu szybko odhacza się i szuka nowej pary itd.
Wędrujące hula hop
Grupa stoi w kole, trzyma się za ręce. Przekładamy przez siebie hula hop. Nie wolno rozerwać rąk. Stopniowo włacząmy coraz większą ilość hula hop.
Poznajmy się
Stoimy w kole. Każdy po kolei mówi swoje imię i wykonuje jakiś charakterystyczny dla siebie ruch. Zadaniem kolejnych osób jest powtórzenie kolejnych imion i ruchów osób, dodając swoje.
Pułapka na myszy
Trzy osoby tworzą pułapkę na myszy, tworzą kółko i dotykając się paluszkami.
Muzyka-pułapka jest otwarta, dzieci biegają w rytm muzyki. Cisz-pułapka zamyka się. Zamknięte osoby tworzą pułapkę. Trzy ostatnie osoby zostają zwycięzcami.
Rybacy
Dzieci ustawiają się w kole. W środku znajduje się duże hula hop(jezioro). Każde dziecko kładzie przed sobą swoją kulkę papieru. Gdy gra muzyka chodzimy dookoła jeziora. Gdy muzyka przestanie grać łapiemy jedną kulkę-rybkę Kto nie złapał, odchodzi, ale w nagrodę dostaje kulkę. Chodzimy raz w jedną raz w druga stronę. Bawimy się do dwóch wygranych osób.
Piraci
Jedna osoba staje na krześle wydając polecenia na statku. Pozostali uczestnicy stają na środku jedno za drugim. Kapitan wydaje polecenia: prawa burta, lewa burta, środek. Dzieci mają za zadanie przebiec na odpowiednią stronę sali. Odpada ten kto się pomyli lub najwolniej wykona polecenie.
Wędrująca piłeczka
Stoimy lub siedzimy w kole. Podajemy wybranej osobie piłkę z papieru jednocześnie dając jej rozkaz-imię osoby, do której ta osoba musi rzucić piłkę. Możemy też rzucać piłkę dowolnej osobie jednocześnie wymieniając jakieś imię. Kto usłyszy swoje imię usi klasnąć.
Sierotka
Na sygnał dzieci ustawiają się do siebie plecami. Za każdym razem z kim innym. Muszą uważać by nie zostać sierotką (jedna osoba zawsze pozostanie bez pary).
Zwierciadło
Dzieci stoją w parach naprzeciwko siebie. Dłonie trzymają też naprzeciw. Bardzo wolno poruszają dłońmi. Najpierw porusza jedno dziecko, drugie naśladuje, a potem zmiana.
Król i dwór
Dzieci stają w dwuszeregu. Jedna osoba staje naprzeciw i bardzo wolno wykonuje różne ruchy. Jest królem, może dostać koronę. Pozostałe osoby naśladują ruchy króla jak w lusterku. Potem król wybiera swojego następcę.
Rzeźbiarz
Dzieci dobierają się parami. Jedno z nich jest rzeźbiarzem, drugie będzie materiałem do modelowania. Na klaśnięcie rzeźby prezentują się. Widzowie oglądają je i próbują nazwać. Potem następuje zamiana.
Niewidomy rzeźbiarz
Rzeźbiarz ma zawiązane oczy. Jedna osoba dowolnie ustawia się. Rzeźbiarz stara się tak samo ustawić drugą osobę.
Kołyska
Dzieci klękają, opierają się na rękach, dobierają się parami. Kołyszą się obok siebie, starając się znaleźć wspólny rytm. Na cztery kołyszące się osoby można położyć piątą osobę. Kołyska kołysze ją, nauczyciel asekuruje.
Wędrujące piłeczki
Prześcieradło rozkładamy na podłodze. Dzieci stają dookoła niego i podnoszą go. Z jednej strony na napiętym materiale kładziemy piłeczkę. Staramy się tak nim poruszać, aby piłeczka nie spadła, ale krążyła dookoła. Można wprowadzić dwie piłki.
Powtórz ten rytm
Jedna osoba stoi w środku koła. Jest przewodnikiem, który wymyśla różne rytmy. Pozostałe osoby powtarzają. Później zmiana.
Orkiestra plecowa
Dzieci siedzą w kole i w parach, jeden za drugim. Wybieramy jedną osobę, która wystuka rytm na plecach swojego partnera. Zadaniem partnera jest odczytanie tego rytmu i przekazanie go pozostałym przez wyklaskanie. Dalej zabawa trwa w parach.
Mój nos, twój policzek...
Siedzimy naprzeciwko siebie. N wystukuje rytm znanej piosenki, a dzieci dotykają rytmicznie po kolei części ciała wymienianych przez nauczyciela. Inna wersja tej zabawy polega na tym że dzieci dotykają siebie nawzajem na podaną komendę.
Co to za instrument?
Kilkoro dzieci dostaje różne instrumenty perkusyjne. Jedna osoba siedzi tyłem do dzieci i musi zgadnąć jaki instrument zgrał. Dla utrudnienia gra kilka instrumentów naraz.
Co się zmieniło
Dzieci w parach odwracają się tyłem do siebie zmieniając np. pięć szczegółów w swoim wyglądzie, po czym stają na wprost siebie i odgadują co zmieniło się w wyglądzie partnera.
Ocean i wyspy
Układamy na dywanie dwie gazety. Jedna osoba siada na gazetach-wyspie i stara się jej bronić. Druga osoba jest oceanem i stara się wyrwać jak najwięcej wyspy. Nie wolno się dotykać. Zaczynamy i kończymy zabawę na umówiony sygnał.
Król i skarbiec
Na środku kładziemy kawałek materiału. Dookoła układamy szary papier lub gazety. Jedna z osób jest królem, który siedzi na środku materiału z zawiązanymi oczami. Dookoła siebie król rozkłada swoje skarby: różne przedmioty. Na sygnał zbliża się złodziej i stara się coś ukraść. Król ma za zadanie złapać złodzieja lub rozpoznać dotykiem jaką rzecz skradziono.

ZABAWY ORIENTACYJNO-RUCHOWE
Kim jesteś
Krąg dzieci trzymających się za ręce, w środku dziecko ślepiec, dzieci idą w kole, ślepiec woła STOP, po czym podchodzi do któregoś i dotykając stara się odgadnąć kto to jest. Na jego miejsce wchodzi dziecko, które zostało rozpoznane.
Myjnia samochodowa
Dzieci tworzą tunel pod którym przechodzi jedno z nich, pozostałe dzieci jak szczotki myjni głaszczą go, dotykają, mówią coś miłego.
Oczko
Połowa grupy siedzi na krzesłach w kregu, druga połowa stoi za nimi. Jedno krzesło jest wolne, osoba stojąca za nim stara się zwabić kogoś z siedzących na swoje puste krzesło puszczając do niej oczko. Ta jak najszybciej stara się usiąść na jego krześle, jednak osoba stojąca za nią może to udaremnić poprzez chwycenie jej odpowiednio szybko za ramiona. Jeśli się jej to nie uda, sama stara się zwabić kogoś do siebie.
Niewidomy strażnik
Siedząc w kole na krzesłach, każde z dzieci ma przydzieloną pewną liczbę. W kole stoi niewidomy strażnik, który wywołuje dwie liczby z tych które są przydzielone. Osoby te zamieniają się miejscami, przechodząc tylko w obrębie koła, starając się zrobić to bezszelestnie. Niewidomy strażnik stara złapać się jedną z nich, wystarczy dotknięcie. Wówczas następuje zmiana strażnika.
Berek czarodziej
Dziecko berek goni pozostałych uczestników zabawy. Złapane dziecko staje w rozkroku a może je tylko odczarować któreś z dzieci, które jeszcze nie zostało złapane, przechodząc mu między nogami.
Berek chustka
Berek goni uciekające dzieci, trzymając w ręku chustkę o jaskrawym kolorze. Przekazuje chustkę złapanemu dziecku i odtąd ono jest berkiem.
Indianin i traper
Dzieci siedzą w kole, w środku z zawiązanymi oczami stoi traper. Któryś z Indian stara się podkraść bezszelestnie do trapera i go dotknąć. Ten z kolei jeśli usłyszy tylko jakiś szmer pokazuje palcem w stronę podkradającego się Indjanina, który musi się cofnąć.
Miś Jogi
Nadając sygnał (merdające obie dłonie przy skroniach nadawcy przy jednoczesnym merdaniu jednej dłoni sąsiada nadawcy od jego strony) ktoś z koła wywołuje słowami: miś Ania nadaje do misia Janka. Wywołana osoba przejmuje sygnał i stara się wywołać kolejną osobę. Kto się zagapi lub pomyli odpada.
Polowanie na skakankę W parach jedna osoba rusza skakanką tuż przy podłodze, druga stara się ją nadepnąć.
Kaczka, kaczka, gęś
Prowadzący chodząc na zewnątrz koła wybiera kolejno z dzieci kaczkę, kaczkę i gęś kładąc im kolejno rękę na głowie. To dziecko, które otrzyma nazwę gęś, rozbiega się z prowadzącym po obwodzie koła w przeciwnym kierunku. To z dzieci, które przybiegnie jako drugie zostaje prowadzącym i zabawa trwa dalej.
Dotknij i wróć
Dzieci siedzą w kole na krzesłach twarzami na zewnątrz. Prowadzący mówi: dotknij np. klamki, okna, brązowego misia i wróć, a sam zajmuje jedno miejsce. Dziecko które pozostało bez miejsca kontynuuje zabawę.
Cztery kąty, a piec piąty
Cztery grupy trzymając się z ręce stoją w kątach, piąta stoi na środku. Prowadzący opowiada jakąś historyjkę i kiedy powie bez związku z tekstem cztery kąty, a piec piąty, to grupy z kątów zmieniają się miejscami, a piec wykorzystując tą sytuację również próbuje zająć któryś wolny kąt.
Kółko i krzyżyk Dzielimy grupę na dwie drużyny (drużyna kółek i drużyna krzyżyków-przypinają papierowe emblematy) pomiędzy którymi ustawiamy dziewięć krzeseł przestrzennie po trzy w linii. Na plac gry wchodzi przedstawiciel raz jednej drużyny raz drugiej, zajmując miejsca na krzesłach. Każda z drużyn stara się ułożyć linię prostą: poziomą, pionową lub ukośną. Której się to uda najszybciej, wygrywa.


.doc   ZABAWY rózne.doc (Rozmiar: 84 KB / Pobrań: 188)
▬▬▬▬▬▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬▬▬▬▬▬
     Forumeria.pl - Najlepsze forum w Polsce
▬▬▬▬▬▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬▬▬▬▬▬
Odpowiedz

[-]
Szybka odpowiedź

Disable AutoMedia embedding for this link.   MP3 Playlist

Weryfikacja przeciw botom
Zaznacz pole wyboru znajdujące się poniżej. Ten proces pozwala chronić forum przed botami spamującymi.

Podobne wątki
Wątek: Autor Odpowiedzi: Wyświetleń: Ostatni post
  zabawy z dziećmi barb 3 644 10-03-2017, 08:49
Ostatni post: czeluska
  Zabawy z fabułą brunet 0 1,195 04-11-2011, 06:09
Ostatni post: brunet
  Zabawy na różne okazje brunet 0 1,519 04-11-2011, 06:08
Ostatni post: brunet
  Zabawy z fabułą dla dzieci brunet 0 1,087 03-06-2011, 13:33
Ostatni post: brunet
  Zabawy integrujące grupę dzieci przedszkolnych brunet 0 821 10-29-2010, 13:13
Ostatni post: brunet

Użytkownicy przeglądający ten wątek:

1 gości